Gospodarka

Wędkarstwo

Parafia Zaklików
Parafia Zaklików PDF Print E-mail
Written by internicos   
Tuesday, 10 February 2009 13:04

ZAKLIKÓW

Parafia pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej

 

Staraniem właściciela Zdziechowic Jana Treski, w uroczystość św. Maurycego 22 września 1409 r. została erygowana przez bpa Piotra Wysza, parafia św. Anny w Zdziechowicach, w miejscu odległym dziś o 2 km od Zaklikowa. Przedtem opieka duszpasterska na tym terenie należała do parafii św. Maurycego w Zawichoście, który wtedy leżał po prawej stronie Wisły. W 1565 r. Stanisław Zaklika założył (in radice) miasto Zaklików, które początkowo należało do parafii Zdziechowice. W 1580 r. staraniem mieszczan wybudowano drewniany kościół św. Anny, który stoi do dziś jako kościół cmentarny. Kościół był filią parafii w Zdziechowicach. Przy kościele w 1581 r. wybudowano szpital (przytułek) i założono szkołę parafialną. W latach 1585-1590 Zaklików i Zdziechowice nabył Marcin Gniewosz, wyznania kalwińskiego i zaraz po przejęciu dóbr, kościół w Zdziechowicach zamienił na zbór kalwiński. Proboszcz parafii Zdziechowice, ks. Paweł ze Zwolenia zamieszkał przy kościele św. Anny w Zaklikowie. Zbór kalwiński w Zdziechowicach upadł w 1594 r., a budynek został zniszczony przez pożar. Ziemia, gdzie stał, należy do dziś do parafii Zaklików. Parafię w Zaklikowie erygował bp krakowski Piotr Tylicki 5 września 1608 r., na prośbę Anny z Leszczów Gniewoszowej, wdowy po Marcinie Gniewoszu, której staraniem wybudowano murowany kościół w stylu barokowym p.w. Trójcy Przenajświętszej w Zaklikowie, jako wyraz ekspijacji za grzech odstępstwa męża. Kościół istnieje do dnia dzisiejszego, przebudowany w XVIII w. i pod koniec XIX wieku. Budynek murowany z cegły, otynkowany, jednonawowy, przy prezbiterium zakrystia z dwuizbowym pomieszczeniem na piętrze. Przy nawie dwie kaplice dobudowane podczas przebudowy w XVIII i XIX w. Nad nawą wieżyczka z sygnaturką. Oprócz ołtarza głównego z obrazami: Trójcy Przenajświętszej, Jezusa Ukrzyżowanego, Matki Boskiej Częstochowskiej (zasuwane) jest 5 ołtarzy bocznych z obrazami: św. Anny Samotrzeć, św. Bartłomieja, Serca Jezusa, Matki Bożej Niepokalanie Poczętej i św. Józefa. Obok kościoła stoi murowana dzwonnica z 1786 r. z trzema dzwonami. W końcu XVIII w. właściciele dóbr Zaklikowsko-Zdziechowickich ufundowali na terenie folwarku Antoniówka murowaną kaplicę św. Jana Nepomucena, a od końca XIX w. kapliczkę św. Antoniego Padewskiego - 1 km od Zaklikowa, w której odprawia się dwa razy do roku: odpust św. Antoniego i św. Huberta (sezon łowiecki). W 1944 r. staraniem ks. Stanisława Świostka, wikariusza parafii Zaklików założono Liceum Ogólnokształcące w Zaklikowie, istniejące do dnia dzisiejszego. W 1948 r.staraniem ks. Józefa Cieślickiego proboszcza z Zaklikowa, erygowano Dom Sióstr Józefitek na Radnej Górze. Zabudowania oraz ziemię podarowała siostrom Anna Nagórska. W 1988 r. wybudowano kaplicę p.w. św. Józefa. W 1957 r. staraniem ks. Józefa Cieślickiego w opustoszałym pałacu hrabiego Tarnowskiego erygowano Dom Opieki Caritas i instalowano SS. Opatrzności Bożej - Opatrznościanki w Irenie, 1,5 km od Zaklikowa. Przy Domu Sióstr erygowano kaplicę Najświętszego Serca Jezusa. W 1985 r. wybudowano kaplicę w Karkówce, 6 km od Zaklikowa p.w. Podwyższenia Krzyża świętego, którą obsługuje parafia. Parafia posiada akta parafialne od 1943 r.

Adres

Gm. Zaklików, pow. Stalowa Wola, woj. podkarpackie
37-470 Zaklików, ul. Lubelska 4, tel. (+48) 15 8738422
Wikariat: tel. (+48) 15 8738401, (+48) 15 8737351
E-mail: (brak)

Do parafii należą:

Zaklików (ulice): 3 Maja, Belkowszczyzna, Cicha, Długa, Dworcowa, Dzika, Janowska, Kościelna, Kościuszki, Krzywa, Lipowa, Lubelska, Mickiewicza, Nadbrzeżna, Nowa, Okólna, Piłsudskiego, Ptasia, Pułankowa, Rozwadowska, Pl. Sienkiewicza-Rynek, Sandomierska, Słoneczna, Słubickiego, Sportowa, Strażacka, Św. Anny, Tartak, Wesoła, Widok, Zachodnia, Zamkowa, Zarogi, Zaśluzie, Zielona oraz miejscowości: Antoniówka, Baraki Nowe, Baraki Stare, Irena, Karkówka, Kolonia Józefów, Kol. Łysaków, Łążek Zaklikowski, Zdziechowice.


Ilość wiernych:

4816


Odpusty:

* Trójcy Przenajświętszej
* Św. Anny (26 lipca)

 


Triduum Paschalne w Liturgii

 

WIELKI CZWARTEK

 

Najstarszy dokument opisujący liturgię Wielkiego Tygodnia w Jerozolimie z IV wieku mówi o dwóch Mszach św. w Wielki Czwartek. Podobnie w Rzymie za czasów papieża Leona Wielkiego, oprócz mszyw Wieczerzy Pańskiej odprawiano drugą Mszę św. na pojednanie pokutników i poświęcenie olejów. Później przez całe wieki odprawiano tylko jedną Mszę Wieczerzy Pańskiej, na której biskup święcił również oleje. Do dawnej praktyki powróciła reforma Piusa XII.
Obecnie, dwie Msze św w Wielki Czwartek odprawia się tylko w kościołach katedralnych. Rano, biskup koncelebruje uroczystą Mszę św. z poświęceniem Krzyżma i oleju chorych. Kapłani koncelebrują ze swoim Biskupem, dla ukazania jedności kapłaństwa Chrystusowego, którego pamiątkę sakramentalnego ustanowienia Kościół w tym dniu obchodzi.
Zgodnie z najdawniejszą tradycją we wszystkich innych kościołach wolno odprawić tylko jedną Mszę św. w godzinach wieczornych. Nazywamy ją "Mszą Wieczerzy Pańskiej". W obrządku greckim wielkoczwartkowa Msza św. jest wigilijną Mszą Wilekigo Piątku - Wigili Paschy Ukrzyżowanego, podobnie jak w Wielką Sobotę wieczorem - Wigilia Paschy Zmartwychwstałego. Podobna myśl przyświeca odnowionej liturgii rzymskiej, gdyż Msza Wieczerzy Pańskiej zastępuje nieszpory i stanowi początek Triduum Paschalnego, które stanowi piątek, sobotę i niedzielę, a więc Msza ta należy już do piątku. Ostatnia wieczerza miała miejsce w noc z czwartku na piątek i należała według żydowskiej rachuby do piątku. Doba trwała od zachodu, do zachodu słońca. W liturgii rzymskiej również każda niedziela i uroczystość rozpoczyna się w przeddzień I nieszporami. Dlatego więc dniem zarówno pierwszej ofiary eucharystycznej, jak i Ofiray Krzyża jest ten sam dzień - Wielki Piątek. I tu widzimy ścisły związek Krzyża, Zmartwychwstania i Eucharystii.

 

MSZA Z POŚWIĘCENIEM KRZYŻMA

 

Msza Krzyżma nie należy ściśle do Triduum Paschalnego, jest jednak istotna dla całościowego ukazania liturgii WIelkiego Tygodnia i ze względu na bogactwo treściowe w nich zawarte.
Ten obchód liturgiczny jest szczególną manifestacją jedności Kościoła, ukazuje pełnie władzy kapłańskiej Biskupa i jedności z nim wszystkich kapłanów. Dlatego też wszyscy kapłani są zaproszeni do koncelebry tej Mszy, a przynajmniej poszczególni przedstawiciele z wszystkich rejonów diecezji.
Poświęconych olejów używa się do niektórych sakramentów oraz do różnych poświęceń dokonywanych przez biskupa. W znaczeniu biblijnym olej jest symbolem mocy Bożęj, namaszczania przez Ducha św. zdrowia i radości. Pismo św. mówi o namaszczeniach królewskich, kapłańskich i prorockich. W szczególny sposób namaszczony został Duchem Świętym Mesjasz - Jezus Chrystus.

 

MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ

 

Wierni gromadzą się w wielkoczwartkowy wieczór wokół Chrystusa Pana jak uczniowie na Ostatniej Wieczerzy. Uczestniczą w tych samych wydarzeniach. Ten sam Jezus zaprasza wszystkich do wspólnego stołu. Weźmie chleb i wino, i przemieni je w swoje Ciało i Krew, aby nas nakarmić. Czyni to wszystko z miłości ku nam.
Chrystus zanim odejdzie do Ojca, zostawi testament miłości, mimo nocy zdrady i niewierności, mimo bliskiej męki i śmierci krzyżowej. Tym Testamentem jest On sam. Pozostał pod osłoną znaków sakramentalnych, zwłaszcza Eucharystii i kapłaństwa, których ustanowienie wspominamy w tej liturgii. Sprawia to Duch Święty, którego mocą wierni żyją i się uświęcają. Odchodząc, Chrystus zobowiązał wszystkich do wzajemnej miłości. Zostawił wymowny znak, umywając nogi swym uczniom, każe kierować się w życiu zasadą miłości - 'To jest moje przykazanie abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja was umiłowałem" (J 15,12)

 

WIELKI PIĄTEK

 

W skupieniu i ciszy wierni gromadzą się w Wielki Piątek na sprawowaniu pamiątki męki i śmierci Jezusa Chrystusa. Liturgia zaprasza przede wszystkim do rozważania biblijnego opisu męki Pańskiej, a następnie do adoracji i uczczenia Krzyża Świętego. Podkreśla jednak bardziej chwałę odkupienia przeż krzyż, niż poniżenie przez mękę. Wspominając śmierć Chrystusa, wierni wiedzą, iż nie była ona dla Niego klęską i przegraną, nie była też niespodzianką, bo nieraz zapowiadał ją swoim uczniom. Śmierć Chrystusa była zwycięstwem i została opromieniona blaskiem Zmartwychwstania.
Nabożeństwo wielkopiątkowe rozpoczyna się liturgią słowa, w której naczelne miejsce zajmuje opis Meki Pańskiej wg. św. Jana. Po homilii następuje wyjątkowo uroczysta modlitwa powszechna, w której staramy się nie zapomnieć o nikim, bo wszystkich obmyła krew Chrystusa przelana na krzyżu. Punktem szczytowym całej liturgii jest adoracja Krzyża i wspólna Komunia św. Zgodnie ze zwyczajem, na zakończenie, eucharystyczne ciało Chrystusa, które na zawsze pozostanie gwarancją zmartwychwstania, a tym samym symbolem wyzwolenia z niewoli grzechu i śmierci, zostaje uroczyście przeniesione do adoracji, do tzw. Grobu Pańskiego.

 

WIELKA SOBOTA

 

Wielka Sobota jest dniem, w kótrym nie odprawia się Mszy św. ani innych nabożeństw. Jedynym elementem liturgicznym Kościoła tego dnia jest sprawowanie "Liturgii Godzin", która treściowo koncentruje się na Grobie Pańskim.
Wierni nawiedziają Grób Pański i czuwają na modlitwie, pamiętając, że Grób ten opromienia obecny pod osłoną chleba Uwielbiony i Zmartwychwstały Pan.

 

BŁOGOSŁAWIENIE POKARMÓW WIELKANOCNYCH

 

W Wielką Sobotę błgosławi się pokarmy na stół wielkanocny. Wierni przynoszą do kościoła tzw. "święcone". Święcenie pokarmów świątecznych jest starym zwyczajem w Kościele. Spożywanie posiłku jest czynnością świętą, dlatego powinniśmy modlić się przed i po jedzeniu, a na największe święto Zmartwychwstania święcimy także pokarmy. Przepełnieni wielkanocną radością, zasiądziemy po Mszy rezurekcyjnej do świątecznego stołu i podzielimy się wzajemną życzliwością przy składaniu sobie życzeń. Nowe życie Zmartwychwstałego Pana symbolizuje poświęcone jajko, którym także dzielimy się wzajemnie.

 

WIGILIA PASCHALNA W WIELKĄ NOC

Noc paschalną rozjaśnia zmartwychwstały Chrystus. Jest to naprawdę Wielka Noc, bo w niej oceniamy w sposób sakramentalny mocą Ducha Świętego najważniejsze wydarzenie w dziejach świata i ludzkości, jaki było przejście (pascha) ze śmierci do nowego życia prez zmartwychwstanie. Ta tajemnica zbawcza w liturgii tej nocy staje się teraźniejszością. Uobecnią ją przed wszystkim dwa sakramenty paschalne: chrzest i Eucharystia. Oba te sakramenty są ośrodkiem dzisiejszej liturgii. Cała dynamika nocy paschalnej koncentruje się wokół nowego życia w Chrystusie, dlatego też cała jej pełna jest symboli życia: światło-słowo-woda i uczta. Znaki te stanowią również główną treść kolejnych części liturgii Wigilii Paschalnej.

1. Liturgia światła

Znaczenie światła widzi się pełniej w zestawieniu z ciemnością. Dlatego Wigilia Paschalna winna się rozpocząć wówczas, kiedy w kościele i na zewnątrz panuje już ciemność. Na liturgię światła składa się poświęcenie ognia, zapalenie paschału, świec wiernych i oświetlenie kościoła. Istnieje głęboka wymowa stopniowego rozpraszania ciemności przez "Światło Chrystusa". Z Nim przechodzimy z ciemności śmierci do światła nowego życia. Płomień światła jest także znakiem gotowości i czuwającego oczekiwania.

2. Liturgia Słowa

Po krótkim obrzędzie światła Kościół rozważa wielkie dzieła, jakie Pan Bóg dokonał od początku dla swego ludu, oraz odpowiada ufnością na słowo i obietnice Boże. Obfitszy zestaw czytań jest cechą charakterystyczną wigilii - oczekiwania na Pana, któego zapowiadają starotestamentalne wydarzenia zbawcze i prorocy. Liturgia zakłada 9 czytań, ale najczęściej stosuje się jedynie cztery.

3. Liturgia Chrzcielna

Woda jest istotnym elementem potrzebnym do życia, dlatego jest ona symbolem także życia nadprzyrodzonego. Jest znakiem rozpoczynającym życie Boże w człowieku w sakramencie Chrztu. Dlatego chrzest i odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych ma tak ważne miejsce w liturgii Nocy paschalnej. To właśnie ten sakrament wszczepia człowieka w najbardziej paschalne misterium Chrystusa.

4. Liturgia eucharystyczna - uczta paschalna

Liturgia światła, słowa Bożego i chrztu była wprowadzeniem i warunkiem radosnego spotkania ze Zmartwychwstałym na uczcie eucharystycznej. W sposób sakramentalny w Eucharystii Wielkiej Nocy, która jest szczytem całego Triduum Paschalnego uobecni się paschalne przejście Chrystusa przez śmierć do nowego życia. Ten dar życia otrzymują również wszyscy uczestnicy uczty paschalnej, posilający się Ciałem i Krwią prawdziwego Baranka Bożego.
Wigilia Paschalna, odprawiona nawet przed północą tj. w sobotę wieczorem, należy już do Niedzieli Zmartwychwstania i jest najbardziej uroczystą Mszą św.

5. Procesja Rezurekcyjna

Procesja rezurekcyjna jest uroczystym ogłoszeniem zmartwychwstania Chrystusa i wezwaniem całego stworzenia do udziału w triumfie Zmartwychwstałego.
Zależnie od tradycji i warunków miejscowych procesję rezurekcyjną można odprawić po Wigilii Paschalnej albo rano, przed pierwszą Mszą świętą. Przed rozpoczęciem Wigilii Paschalnej należy zakończyć adorację przy Grobie Pańskim. Na figurę Chrystusa leżącego w grobie nakłada się białą zasłonę, a w Grobie Pańskim ustawia się figurę Chrystusa Zmartwychwstałego.
Internicos


Panem jest Jezus...

 

24 listopada 2007 roku minęła piąta rocznica sakry i ingresu ordynariusza sandomierskiego bp. Andrzeja Dzięgi. Już kilka dni później, bo w dniach 1-2 grudnia 2007r. przeżywaliśmy z całą wspólnotą parafialną Wizytację Kanoniczną naszej parafii. To ogromne duchowe przeżycie rozpoczęło się w sobotę 1 grudnia w kaplicy Podwyższenia Krzyża Świętego w Karkówce. Spotkanie modlitewne zaplanowane zostało na godzinę 14:00 , ale już o 13:30 kaplica była zapełniona wiernymi i wszyscy razem oczekiwaliśmy Arcypasterza przy wspólnym śpiewie i modlitwie. Bicie dzwonów obwieściło przybycie tak wyczekiwanego gościa, którego mieszkańcy przyjęli staropolskim zwyczajem, dzieląc się z Nim chlebem.

Kwiatami przyjęły Biskupa dzieci i rodzina pani Stanisławy Krawiec.

„Bądź pozdrowiony gościu nasz, w radosne progi nasze wejdź… ”słowami tej pieśni i otwartym sercem powitano biskupa Andrzeja po raz pierwszy w tej kaplicy. We wspólnych śpiewach i rozważaniach modlitewnych uczestniczyli wraz z biskupem Ks. dr Mariusz Telega , Ks. Prałat dr Piotr Tarnowski, Ks. Mgr Tomasz Romański i Ks. Mgr Jacek Błosiński.

Na niezapomniany charakter przeżycia tych wspólnych chwil miało wpływ również odczytanie przez Ks. Tomasza świadectwa pani Stanisławy Krawiec, nawiązującego do Jej spotkania z Jezusem.

Pani Stanisława była obecna na nabożeństwie wraz ze swoją najbliższą rodziną. Atmosfera spotkania, oraz jego forma wyzwoliła w obecnych poczucie jedności w trwaniu na modlitwie, co podkreślił również w słowach podziękowania sam Biskup. Pasterskie błogosławieństwo Ojca Diecezji zakończyło spotkanie z wiernymi w Karkówce.

Dnia 2 grudnia 2007 roku Biskup w dalszej części wizytacji parafii odwiedził Radnogórską wspólnotę, przybywając do niej na Mszę Świętą sprawowaną o godzinie 8:00 rano. Księdza Biskupa przywitała przełożona Siostra Domitylla, oraz dzieci przebrane w stroje góralskie, które wypowiadały w kierunku Księdza Biskupa wiele ciepłych i serdecznych słów. Dzieci przygotowała siostra Goretti katechizująca w Szkole w Zdziechowicach. W słowach skierowanych do wiernych, biskup podkreślił znaczenie modlitwy w naszym życiu, dodając iż właśnie Radna Góra, jej cisza i otoczenie sprzyjają głębokiej modlitwie.

Po adoracji Najświętszego Sakramentu słowo podziękowania wyraził Ks. Kapelan Józef Piekorz. Był to początek głębokich przeżyć, gdyż prosto z Radnej Góry Ks. Biskup udał się do Zaklikowa – serca parafii. Spotkanie rozpoczęło się w Oratorium, gdzie biskup mógł naocznie przekonać się jakie grupy działają w naszej parafii.

O godzinie 10:00 rozpoczęła się Msza Święta sprawowana przez biskupa Andrzeja.

Z wielkim wzruszeniem przyjęły biskupa dzieci, młodzież, oraz przedstawiciele Parafii i społeczności lokalnej na czele z Wójtem Gminy panem Ryszardem Polańskim.

Mszę Św. zakończyła Adoracja Najświętszego Sakramentu, po której nastąpiło błogosławieństwo dzieci. Na kolejnej Mszy Św. o godzinie 11:00 w wygłoszonej homilii skierowanej do wspólnoty parafian, Ksiądz biskup zwrócił się z prośbą, by adoracja pierwszych niedziel miesiąca była nowenną przygotowująca nas na spotkanie z Matką Bożą w Cudownym Obrazie. Zasugerował by czas oczekiwania wypełniły Misje Święte. Abyśmy mieli w sobie „(…) poczucie rozmodlenia i ciągu do Kościoła (…) ”. Biskup podkreślał znaczenie wspólnego śpiewu liturgicznego, wspólnej modlitwy za naszych Duszpasterzy. Jego wskazówki dotyczące modlitwy, głębokiego przeżywania Eucharystii i dążenia do jedności w kościele, na długo zapadną w naszych sercach.

„(…) bądź wsłuchany w Słowo Boga

a poczujesz wielki pokój, radość Bożą

i siłę ducha (…) ”

Wskazówki, polecenia i prośby biskupa powierzyliśmy we wspólnej modlitwie odmawiając Hymn do Ducha Świętego. Pobyt Biskupa Andrzeja Dzięgi w naszej parafii zakończył się Jego wizytą, w godzinach popołudniowych, na cmentarzu. Jak podkreślił wcześniej, chciał dotknąć i pobłogosławić to miejsce, które jest przestrzenią wiary, nadziei i miłości. Spotkania z biskupem ubogacił śpiew scholi ze Zdziechowic (Karkówka, Radna Góra), scholi z Zaklikowa pod kierunkiem pani A. Krawczyk, oraz chóru parafialnego prowadzonego przez pana Stanisława Długosza. Wspólnie spędzony czas pozostawił ślad nie tylko w kronice Oratorium Św. Wojciecha, ale przede wszystkim na długo pozostanie w naszej pamięci.

 

 

Izabela Spyra

 


Rozkład Jazdy

Galeria

Rozrywka

Nasi w świecie

 
  Zaklikow.net @2009
statystyka